Bir törendir hayat, içerisinde bin bir oyun sergilenir. Bizler ise, Mani Teatral oyunun hüzünlü oyuncuları..
14 Temmuz 2010 Çarşamba
Ne Kadar?
Daha önce hiç bu kadar olmamıştı. Ne kadar? Bıktıracak kadar, yıldıracak kadar, artık gitmek istiyorum dedirtecek kadar, lanet ettirecek kadar, boğulmak isteyecek kadar, duymak istemeyecek kadar, eleştirecek kadar, yerecek kadar, kınayacak kadar, soğukluğu dibine kadar hissedecek kadar.
12 Temmuz 2010 Pazartesi
Bir sayfa kopuyor zamandan..
Kahverengi eskitilmiş kağıttan olan o defteri; içerisinde umutlar, hayaller, dijital dünya henüz kendini göstermemişken, kalemle yazılan eski usul tweetler, aşklar, hayal kırıklıkları, dostluk, samimiyet, kaygı, lise yılları anılarıyla doldurmuştuk. Hiçbirşeyi umursamazca, avazımız çıkıncaya kadar şarkılar söylerdik. Pizzamızı köpeklerle paylaşarak yediğimiz o günü hiç unutmayacağım. Artık bir takım kaygılardan uzak, mutluluklara yelken açtın. o gün gerçek bir prensestin. Hep mutlu ol arkadaşım..
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)