Bir Adam Gittiğinde

Geçenlerde bir yazı okudum.

'Bir kadın gittiğinde' diye başlıyordu.. Pek ya bir adam gittiğinde?

Bir adam gittiğinde sofra boş kalır, tek başına yemek yemeğe mahkum olursun.
O adamın gitmesini sen istediğinde, 'geri dön' demek istersin çoğu kez, diyemezsin.
Boğazın düğümlenir, dudakların kilitlenir..

Bir adam gittiğinde onun eşyalarını koklarsın zaman zaman,
Gömleklerini giyersin.
Uyurken parmak uçlarını dokunduracağın o adam gitmiştir..
Yatağa çapraz yatmak en büyük şımarıklıkken; büzüşürsün öyle.
Yaşlı, kemikleri erişimiş, saçları ağarmış bir kadın gibi..

Bir adam gittiğinde klozet kapağı kırık, vidalar gevşemiştir.
Pazar kahvaltıları keyif vermez..
Yumurtanı tokuşturacağın bir yumurta daha yoktur, o adam gitmiştir..


Televizyon izlenmez bir adam gittiğinde..
Yerine başka birini koymaya çalışırsın, koyamazsın..
O adam tekdir. O adam senindir.
Kimse onun gibi kokmaz.
Kimse onun gibi bakmaz.
Kimse 'o' olamaz.
O adam gitmiştir!

'Batılı'

Bazen kusmak ister gibi yazasım geliyor. Kelimeler miğdemde büyüyor, ağzıma sığamıyor. İşte böyle zamanlarda lavaboya koşar gibi koşuyorum laptop'un başına ve başlıyorum sözcükleri kusmaya. Sanki saatlerce düşünmüşüm gibi bir an bile duraksamadan yazıyorum.

'Batılı' kim soktu şu batılı sözcüğünü kelime haznemize allah aşkına. Batılı olmak, boynuzlu olmak mı? Batılı olmak rahat, geniş olmak mı? Batılı olmak ahlaksızlıklara göz yummak mı? Batılı olmak, türk melodilerini küçümsemek mi?

'O'

Yüzündeki hüzün düşündürüyor beni,
Çok az insana şevkat duyduğumu anımsıyorum bakarken,
Yüzümü avuçlarının içine aldığında haykırasım geliyor.
Kızarken bile seviyor diyorum. Çünkü kimse gibi kızmıyor.
Ağzından dökülen ile gözünden süzülen farklı.
Hissediyorum....

Çocuk gibi oluyorum o varken,
Heyecanla başıma gelenleri anlatıyorum.
Anlatırken tükürüklerimi hızlı hızlı yuttuğumu fark ediyorum ki daha çok şey anlatabileyim.
Bir an duruyor.
İsmimle hitap ediyor bir an. Duvara çarpar gibi..
Sonra bir an elimi tutuyor. Umutla, sımsıkı.